Sidebilder
PDF
ePub

7 Quote instances in which “oratio" is used in the same sense as in

this passage,

8 Explain, by reference to the history of that period, what is meant by the words - Ego, inquam," "sic agam;" “Senatui non placere in Hispanias iri, nec exercitus in Greciam transportari.”

9 Point out the difference in signification of the words amare and diligere; and translate “ Te semper amavi dilexique.” Cic. Ep. ad Fam. 15.7.

10 “Qui comitatus !" Name some of the principal persons here alluded to as the adherents of Cæsar.

11 Explain the phrase “ actum ne agas:" also the words “ Extremum fuit de congressu nostro," and illustrate by quotations this use of the preposition "de.”

12 Give the true meaning of the word " offendere.” Translate the two expressions, “ Non dubito quin hunc offendam:" and “Non dubito an hunc offendam."

[ocr errors]

THUCYDIDIS. LIB. II. Cap. 49.
.

43 To be translated into ENGLISH, ΚΑΙ οίδε μέν προσηκόντως τη πόλει τοιοίδε έγένοντο τους δε λοιπους χρή ασφαλεστέραν μεν εύχεσθαι, άτολμοτέραν δε μηδέν άξιούν την ές τους πολεμίους διάνοιαν έχειν, σκοπούντας μη λόγω μόνο την (α) ωφέλειαν· ήν άν τις πρός ουδέν χείρον αυτούς υμάς ειδότας μηκύνοι, λέγων όσα εν τω τους πολεμίους αμύνεσθαι, αγαθά ένεστιν αλλά μάλλον την της πόλεως δύναμιν καθ' ημέραν έργο θεωμένους, και ερασο τας γιγνομένους αυτής, και όταν υμίν μεγάλη δόξη είναι, ενθυμουμένους ότι τολμώντες, και γιγνώσκοντες τα δέοντα, και εν τοις έργοις αισχυνόμενοι άνδρες αυτά έκτήσαντος και οπότε και πείρα του σφαλείησαν, ούκουν και την πόλιν γε της σφετέρας αρετής αξιoύντες στερίσκειν, κάλλιστον δε έρανον αυτή προϊέμενοι, κοινή γαρ τα σώματα δι

, δόντες, ιδία τον αγήρων έπαινον ελάμβανον, και τον τάφον επισημότατον, ουκ εν ώ κείνται μάλλον, αλλ' εν ώ ή δόξα αυτών παρά τω εντυχόντι αει και λόγου και έργου καιρώ αείμνηστος καταλείπεται. (δ) ανδρών γαρ επιφανών πάσα γή τάφος, και ου στηλών μόνον εν τη οικεία σημαίνει επιγραφή, αλλά και έν τη μη προσηκούση άγράφος μνήμη παρ' εκάστη της γνώμης μάλλον και του έργου ενδιαιτάται. ούς νύν υμείς ζηλώσαντες, και (c) το εύδαιμον, το ελεύθερον το δε ελεύθερον, το εύψυχον κρίναντες, μή περιοράσθε τους πολεμικούς κινδύνους. ου γαρ οι κακοπραγούντες δικαιότερον αφειδοϊεν άν του βίου, οίς ελπίς ουκ έσταγαθού αλλ' οίς ή εναντία μεταβολή εν τω ζήν έτι κινδυνεύεται, και εν οίς μάλιστα μεγάλα τα διαφέροντα, ήν τι πταίσωσιν. αλγεινοτέρα γαρ ανδρί (1) γε φρόνημα έχοντι ή εν τω μετά το μαλακισθήναι κάκωσις, ή και μετά ρώμης και κοινής ελπίδος άμα γιγνόμενος αναίσθητος θάνατος.

Διόπερ και τους τώνδε νύν τοκέας, όσοι πάρεστε, ουκ (€) όλοφύρομαι μάλλον ή παραμυθήσομαι. εν πολυτρόπους γαρ ξυμφοραίς ) επίσταν

ται τραφέντες. το δ' ευτυχές, οι άν της ευπρεπεστάτης λάχωσιν, ώσπερ οίδε μέν νυν, τελευτής, υμείς δε λύπης και οίς ένευδαιμονήσαί τε και βίος ομοίως και εντελευτήσαι ξυνεμετρήθης χαλεπόν μεν ουν οίδα πείθειν όν, ών και πολλάκις έξετε υπομνήματα έν άλλων ευτυχίαις, αίς ποτέ και αυτοί ηγέλλεσθε και λύπη ουχ ών άν τις μη πειρασάμενος αγαθών στερίσκεται, αλλ' ού αν έθας γενόμενος αφαιρεθείη. καρτερείν δε χρή και άλλων παίδων ελπίδι, οίς έτι ηλικία τέκνωσιν ποιείσθαι: ιδία τε γαρ των ουκ όντων λήθη οι επιγιγνόμενοί τισιν έσονται και τη πόλει διχόθεν, έκ τε του μη έρημούσθαι, και ασφαλεία ξυνοίσειν. ού γαρ οίόν τε ισόν τι και δίκαιον βουλεύεσθαι αν μη και παίδας εκ τού ομοίου (8) παραβαλλόμενοι κινδυνεύωσιν. όσοι δ' αυ παρηβήκατε, τον τε πλείονα, κέρδος δν, ευτυχείτε βίον, ηγείσθε και τόνδε βραχύν έσεσθαι, και τη τώνδε ευκλεία κουφίζεσθε. το γαρ φιλότιμον αγήρων μόνον και ουκ εν τω αχρείω της ηλικίας το κερδαίνειν, ώσπερ τινές φασί, μάλλον τέρπει, αλλά το τιμάσθαι.

Παισί δ αυ όσοι τώνδε πάρεστε, ή αδελφούς, ορώ μέγαν τον αγώνα. τον γαρ ουκ όντα άπας είωθεν επαινείν και μόλις αν καθ' υπερβολήν αρετής ουχ όμοιοι άλλ' ολίγω χείρους κριθείητες (%) φθόνος γάρ τοις ζώσι προς τον αντίπαλον το δε μη εμποδων ανανταγωνίστο ευνοία τετίμηται. ει δε με δεί και γυναικείας τι αρετής, όσαι νύν έν χηρεία έσονται, μνησθήναι, βραχεία παραινέσει άπαν σημανώ. (i) της τε γαρ υπαρχούσης φύσεως (k) μη χείροσι γενέσθαι, υμίν μεγάλη η δόξα, και ής αν επ' ελάχιστον αρετής πέρι ή ψόγου εν τοις άρσεσι κλέος ή.

(0) Είρηται και εμοί λόγω κατά τον νόμον όσα είχαν πρόσφορα και έργη, οι θαπτόμενοι, τα μεν, ήδη κεκόσμηνται τα δε, αυτών τους παίδας. το από τούδε δημοσία ή πόλις μέχρις ήβης θρέψει, ωφέλιμον στέφανον τοϊσδέ τε και τους λειπομένους των τοιωνδε αγώνων προτιθείσα. άθλα γαρ οίς κείται αρετής μέγιστα, τοϊσδε και άνδρες άριστοι πολιτεύoυσι. νύν δε απολοφυράμενοι δεν προσήκει εκάστω, άπιτε. ARISTOTELIS ETHIC. LIB. VI. Cap. 5.

To be translated into ENGLISH. ΔΙΑ τούτο Περικλέα και τους τοιούτους, φρονίμους οιόμεθα είναι, ότι τα αυτοϊς αγαθά, και τα τοις ανθρώποις δύνανται θεωρείν» είναι δε τοιούτους ηγούμεθα τους οικονομικούς, και πολιτικούς "Ένθεν και την σωφροσύνην τούτω προσαγορεύομεν τω ονόματι, ως σώζουσαν την φρόνησιν" Σώζει δε την τοιαύτην υπόληψιν ου γαρ πάσαν υπόληψιν διαφθείρει, ουδε διαστρέφει το ηδύ, και το λυπηρόν· οίον, ότι το τρίγωνον δυσίν ορθαϊς ίσας έχει, και ουκ. έχει αλλά τας περί το πρακτόν Αι μεν γαρ αρχαι των πρακτών, το ού ένεκα τα πρακτά το δε διαφθαρμένω δι' ηδονήν, ή λύπην, ευθύς ου φανείται η αρχή, ουδε δείν τούτου ένεκα, ουδε διά τούθ' αιρείσθαι πάντα και πράττειν έστι γαρ ή κακία φθαρτική αρχής. "Ωστ' ανάγκη την φρόνησιν έξιν είναι μεσα λόγου αληθή, περί τα ανθρώπινα αγαθά πρακτικήν.

[ocr errors]

1. Give the dates of the commencement and conclusion of the Peloponnesian War in years B.C. and in Olympiads.

2. State the causes, principal events, and consequences of this war, What part did Persia take in it? What was the greatest military and naval force employed in it, at oue time, by the Athenian State?

3. Where and what was the sádlotoy poarstíoy mentioned in the beginning of this oration as a place of public burialWhat sepulchres of eminent persons did it contain? In what instance was the custom of burying the slain in this place departed from, and why?

4. What is the character of the style of Thucydides? What is said of it by ancient authors ? What Latin historian most resembles him in style? What expression has Thucydides made use of regarding the importance of his own work, and with what justice? Enumerate the principal Greek historians who preceded him.

5. What is the character of Pericles's eloquence? How is it described by Aristophanes? What line of policy was pursued by Pericles? What Statesman in the English history most resembles him?

6. (α) Σκοπούντας μή λόγω μόνω την ωφέλειαν. Βekker in his edition reads wpetav. How are these two different forms of the word denominated by granımarians ? Which is likely to be the true reading, and why?

(6) 'Ανδρών γαρ επιφανών πάσα γή τάφος. How has this sentiinent been imitated by a Latin poet?

7. (c) το εύδαιμον, το ελεύθερος. What force has the neuter article with an adjective? (d) ανδρί γε φρόνημα έχοντι. What force has

in this passage? 8. (e) ολοφύρομαι μάλλον ή παραμυθήσομαι. Do you perceive any singularity in this expression? In what species of writers may the same particularly be observed?

9. (f) ÉTIOTANTA! Tpapértes. Quote a similar mode of construction from Virgil.

(g) παραβαλλομένοι- παρηβήκατε. What are the different significations of the preposition in these two compounds?

10. (k) Plávos yèp Tois Swos. %. T. 4. Illustrate this passage from Horace.

11. (i) της τε γαρ υπαρχούσης, κ. τ. λ. How has Euripides Aattered the Athenians in their pride of ancestry?

(k) psixelgooi ysvécécs. Why is the dative case here used? What was the general condition of the female sex in ancient Greece? How did it differ in the more civilized ages from that in the heroic times? What effect had this condition upon the manners, morals, and literature of the Greeks? 19. (1) Είρηται και εμοι λόγω- -άπισε.

xarà tùy vópsov. To what law does this refer? By whom was it introduced into the Athenian State?

tà missà di, What is the peculiar signification of these particles thus used ? το άπό τούδε δημοσία. Supply the ellipses in this expression.

nótos puéxgt tñs úßus Ogésfel. What was the mode of education here alluded to ? and what privileges did the objects of it enjoy ? What age is implied by της ήβης ?

onépavoy mporibitoa. From what is the allusion here taken?

toiodí Th. Why does the former of these words receive a double accentuation?

2018 xeital åpetñs. Illustrate this expression by a similar one from Demosthenes.

απολαφυρά ενοι. What is the derivation of this word? What were the principal funeral ceremonies observed by the Greeks?

1. Where was the birth-place of Aristotle? What remarkable benefit did he confer upon it? Where was he educated? Who was his principal instructor Who his most celebrated pupil? Where did he teach? What was the name of his gymnasium, and the appellation of his sect? What was the distinction between his acroatic and eroteric philosophy? In what light did Aristotle seem to regard those works of the former kind which he published? Where did he die? and which of his pupils succeeded him in his school?

2. What was the fate of Aristotle's works ? By whom were they brought to Rome, and who first performed the office of a skilful editor towards them? What influence have they had upon Philosophy in suc

ceeding ages.

To be translated into ENGLISH Prose. Ως ούν μή μόνον κρίνοντες, αλλά και θεωρούμενοι, ούτω την ψήφου φέρετε, είς απολογισμόν τοϊς νύν μεν ού παρούσι των πολιτών, έπερησομένοις δε υμάς, τί εδικάζετε. ει γαρ ίστε, ω ' Αθηναίοι, ότι τοιαύτη δόξει η πόλις είναι, οποίος τις αν και ο κηρυττόμενος. έστι δε όνειδος, μη τους προγόνοις υμάς, αλλά τη του Δημοσθένους άνανδρία προσεικασθηναι. Πώς oύν αν τις την τοιαύτην αισχύνην έκφύγοι ; 'Εαν τους προκαταλαμβάνοντας τα κοινά και φιλάνθρωπα των ονομάτων, απίστους όντας τους ήθεσι, φυλάξησθε. ή γαρ εύνοια, και το της δημοκρατίας όνομα, κείται μεν εν μέσω φθάνουσι δ' επ' αυτά καταφεύγοντες τω λόγω, ως επί το πολύ, οι τοίς έργοις πλείστον απέχοντες. "Οταν ουν λάβητε ρήτορα ξενικών στεφάνων και κηρυγμάτων εν τοις "Ελλησιν επιθυμούντα, επανάγειν αυτόν κελεύετε και των λόγων, ώσπερ τας βεβαιώσεις των κηρυγμάτων ο νόμος κελεύει ποιείσθαι, εις βίον αξιόχρεων, και τρόπον σώφρονα ότω δε ταύτα μη μαρτυρείται, μη βεβαιούτε αυτό τους επαίνους.

ADVERSARIA LITERARIA.

NO. XXXVI.

EPIGRAMMATA, EPITAPHIA VARIORUM,

No. VΙΙ.

In Homerum.
Mortales, me etiam mortali semine cretum,

Et paria ausi estis credere fata mihi?
Ac non naturæ superatas carmine leges ?

Versaque in humanas jura superna vices?
Non hoinines, non me Musæ peperere ; sed a me

Principium Musæ patre tulere suum.
VOL. XXIX.

Cl. J.

NO. LVII.

[ocr errors]
[ocr errors]
[blocks in formation]

In Voluptatem.
Socii voluptas quæ doloris est comes,
Non est voluptas cum dolore, sed dolor.

In Fortunam.
Nonnullis Fortuna parum dedit, et nimis ullis ;
Visa tamen nullis illa dedisse satis.

Fatum.
Quod vitare nequis, tamen evitare laboras,
Orbis sum prisci, sumque catena novi.

M. S.
Pulvis et umbra sumus : pulvis nihil est nisi fumus.
At nil est fumus, nos nihil ergo sumus.

Jus summum. Quando jus summum summa est injuria, summus Juris-consultus quis, precor, esse velit ?

In Medicum senem. In medica vult jam sexagenarius arte

Ut sibi sit lusus, non medicina labor.
Sic tamen ut ludat, ne ægroti dicere possint:
“Mors erit id nobis, quod tibi lusus erit !"

Amans et amens.
Dicite, cur longa est amentis syllaba prima,

Insano contra cur in amante brevis?
Hoc, credo : furor est amenti par et amanti ;

Sed furor est illi longus, huïc brevis est.

In Medicum.
Res misera médicus est, cuï nunquam' bene est,

Nisi male sit quam plurimis.

« ForrigeFortsett »