Sidebilder
PDF

επεκηρυκεύοντο. οι δ' ουκ εδέχοντο, λέγοντες σφίσι τα όρκια είναι μια νηΐ καταπλεόντων Αθηναίων δέχεσθαι, ήν μη αυτοι πλείους μεταπέμπωσιν. άπρακτοι δε γενόμενοι απέπλεον» και αποβάντες κατά τι της Συρακοσίας και αρπαγήν ποιησάμενοι, και των Συρακοσίων ιππέων βοηθησάντων και των ψιλών τινάς εσκεδασμένους διαφθειράντων, απεκομίσθησαν ές Κατάνην.

ες κ

Ο

CH. LIII. Alcibiades recalled home to stand his trial for the

mutilation of the Hermce. 53 ΚΑΙ καταλαμβάνουσι την Σαλαμινίαν ναύν εκ των Αθη

νων ήκουσαν επί τε 'Αλκιβιάδης ως κελεύσοντας αποπλείν ες απολογίαν ών ή πόλις ένεκάλει, και επ' άλλους τινας των στρατιωτών των μετ' αυτού μεμηνυμένων περί των μυστηρίων ως ασεβούντων, των δε και περί των Ερμών. οι γαρ 'Αθηναίοι, επειδή η στρατιά απέπλευσεν, ουδέν ήσσον ζήτησιν έποιούντο των περί τα μυστήρια και των περί τους Ερμάς δρασθέντων, και ου δοκιμάζοντες τους μηνυτας αλλά πάντας υπόπτως αποδεχόμενοι, διά πονηρών ανθρώπων πίστιν πάνυ χρηστους των πολιτών ξυλλαμβάνοντες κατέδουν, χρησιμώτερον ηγούμενοι είναι βασανίσαι το πράγμα και ευρείν ή διά μηνυτου πονηρίαν τινά και χρηστών δοκούντα είναι αιτιαθέντα ανέλεγκτον διαφυγείν. επιστάμενος γαρ ο δήμος ακοή την Πεισιστράτου και των παίδων τυραννίδα χαλεπήν τελευτωσαν

[ocr errors][ocr errors]

γενομένην, και προσέτι ουδ' υφ' εαυτών και Αρμοδίου καταλυθεϊσαν άλλ' υπό Λακεδαιμονίων, εφοβείτο αεί και πάντα υπόπτως ελάμβανεν.

CH. LIV.-LIX. Digression, to give a true account of the : famous legend of Harmodius and Aristogiton.

ΤΟ γαρ 'Αριστογείτονος και Αρμοδίου τόλμημα δι'54 ερωτικήν ξυντυχίαν επιχειρήθη, ήν εγώ επί πλέον διηγησάμενος αποφανώ ούτε τους άλλους ούτε αυτους Αθηναίους περί των σφετέρων τυράννων ουδε περί του γενομένου ακριβές ουδέν λέγοντας. Πεισιστράτου γαρ γηραιού τελευτήσαντος εν τη τυραννίδι ουχ "Ίππαρχος, ώσπερ οι πολλοί οίονται, αλλ' Ιππίας πρεσβύτατος ών έσχε την αρχήν. γενομένου δε Αρμοδίου ώρα ηλικίας λαμπρου Αριστογείτων ανήρ των αστών, μέσος πολίτης, εραστής ων είχεν αυτόν. πειραθείς δε ο Αρμόδιος υπό Ιππάρχου του Πεισιστράτου και του πεισθείς καταγορεύει το 'Αριστογείτονι. ο δε ερωτικώς περιαλχήσας, και φοβηθείς την Ιππάρχου δύναμιν μή βία προσαγάγεται αυτόν, επιβουλεύει ευθύς ως από της υπαρχούσης αξιώσεως κατάλυσιν τη τυραννίδι. και εν τούτω ο Ίππαρχος ως αυθις πειράσας ουδέν μάλλον έπειθε τον Αρμόδιον, βίαιον μεν ουδέν έβούλετο δράν, εν τόπω δέ τινι άφανεί ως ου διά τούτο δή παρεσκευάζετο προπηλακιών αυτόν. ουδε γαρ την άλλην αρχήν επαχθής ήν ές τους πολλούς, αλλ' ανεπιφθόνως κατεστήσατο και έπετήδευσαν επί πλείστον δή τύραννοι ούτοι αρετήν και ξύνεσιν, και 'Αθηναίους είκοστήν μόνον πρασσόμενοι των γιγνομένων την

[ocr errors][ocr errors]

τε πόλιν αυτών καλως διεκόσμησαν και τους πολέμους διέφερον και ες τα ιερά άθυον. τα δε άλλα αυτή η πόλις τους πριν κειμένοις νόμοις έχρητο, πλήν καθ' όσον αεί τινα επεμέλοντο σφών αυτών εν ταις αρχαϊς είναι. και άλλοι τε αυτών ήρξαν την ενιαυσίαν Αθηναίοις άρχήν, και Πεισίστρατος ο Ιππίου του τυραννεύσαντος υιός, του πάππου έχων τούνομα, [ός των δώδεκα θεών βωμόν τόν εν τη αγορά άρχων ανέθηκε και τον του Απόλλωνος εν Πυθίου. και το μεν εν τη αγορά προσοικοδομήσας ύστερον ο δήμος Αθηναίων μείζον μήκος του βωμού ηφάνισε τουπίγραμμα του δ' εν Πυθίου έτι και νυν δηλόν έστιν αμυδροΐς γράμμασι λέγον τάδε μνήμα τόδ' ής αρχής Πεισίστρατος Ιππίου υιος

θηκεν Απόλλωνος Πυθίου έν τεμένει. 55 ότι δε πρεσβύτατος ων Ιππίας ήρξεν, ειδώς μεν και ακοή

ακριβέστερον άλλων ισχυρίζομαι, γνοίη δ' άν τις και αυτό τούτως παιδες γαρ αυτό μόνα φαίνονται των γνησίων αδελφών γενόμενοι, ως ό τε βωμός σημαίνει και η στήλη περί της των τυράννων αδικίας, ή έν τη 'Αθηναίων ακροπόλει σταθεΐσα, έν η θεσσαλου μεν ουδ' Ιππάρχου ουδείς παίς γέγραπται, Ιππίου δε πέντε, οι αυτώ εκ Μυρρίνης της Καλλίου του Υπερεχίδου θυγατρός εγένοντο είκός γαρ ήν τον πρεσβύτατον πρώτον γήμαι. και εν τη πρώτη στήλη πρωτος γέγραπται μετά τον πατέρα, ουδε τούτο απεoικότως δια το πρεσβεύειν

ΟΥΤΟ

[ocr errors][ocr errors]

τε απ' αυτού και τυραννείσαι. ου μήν ουδ' άν κατασχεϊν μοι δοκεί ποτέ Ιππίας το παραχρήμα ραδίως την τυραννίδα, ει "Ίππαρχος μεν εν τη αρχή ών απέθανεν, αυτός δε αυθημερόν καθίστατο αλλά και διά το πρότερον ξύνηθες τους μεν πολίταις φοβερόν, ές δε τους επικούρους ακριβές, πολλώ τω περιόντι του ασφαλούς κατεκράτησεν, και ουχ ως αδελφος νεώτερος ών ηπόρησεν εν και ου πρότερον ξυνεχώς όμιλήκει τη αρχή. Ιππάρχω δε ξυνέβη του πάθους τη δυστυχία ονομασθέντα και την δόξαν της τυραννίδος ες τα έπειτα προσλαβείν.

Τον δ' ούν Αρμόδιον απαρνηθέντα την πείρασιν, ώσπερ 56 διενοείτο, προϋπηλάκισεν αδελφήν γάρ αυτού κόρην επαγγείλαντες ήκειν κανουν οίσουσαν εν πομπή τινί, απήλασαν λέγοντες ουδε επαγγείλαι την αρχήν διά το μη αξίαν είναι. χαλεπώς δε ενεγκόντος του Αρμοδίου πολλώ δε μάλλον δι' εκείνον και ο Αριστογείτων παροξύνετο. και αυτοίς τα μεν άλλα προς τους ξυνεπιθησομένους τω έργω επέπρακτο, περιέμενον δε Παναθήναια τα μεγάλα, εν ή μόνον ημέρα ουχ ύποπτον εγίγνετο εν όπλοις των πολιτών τους την πομπήν πέμψαντας αθρόους γενέσθαι· και έδει άρξαι μεν αυτούς, ξυνεπαμύνειν δε ευθύς τα προς τους δορυφόρους εκείνους. ήσαν δε ου πολλοί οι ξυνομω

ου μήν ουδέ] “And most assuredly I think Hippias would not have even'....

καθίστατο] The strict rule in a hypothetical sentence requires two aorists, or two imperfects, in the sense of 'would have' or 'would.' I think kablotato is here used, to denote incomplete inten tion, ‘he attempted to establish himself.'

ållà kal] This kal is 'both,' kal κατεκράτησε, και ουκ ήπόρησεν. But owing to his former habitual intimida tion of the citizens and his strict attention to the state of his mercenaries, he completely secured his own safety with superabundant ease, and he was not at a loss how to proceed, as a younger brother would have been; on which supposition (i. e. if he really had been a younger brother) he had not of course been accustomed to a continuous possession of authority.' 'Ev Ý refers to ws

[ocr errors]

μοκότες ασφαλείας oύνεκα ήλπιζον γαρ και τους μη προειδοτας, ει και oπoσoιούν τολμήσειαν, έκ του παραχρήμα έχοντας : γε όπλα εθελήσειν σφάς αυτούς ξυνελευθερούν. και ως επήλθεν ή εορτή, Ιππίας μέν έξω εν τω Κεραμεικό καλουμένω μετά των δορυφόρων διεκόσμει ως έκαστα έχρήν της πομπής προϊ

έναι, ο δε Αρμόδιος και ο Αριστογείτων έχοντες ήδη τα 57 εγχειρίδια ές το έργον προήεσαν. και ως είδόν τινα των

ξυνωμοτων σφίσι διαλεγόμενον οικείως το Ιππία (ήν δε πασιν ευπρόσοδος ο Ιππίας), άδεισαν και ενόμισαν μεμηνύσθαι τε και όσον ουκ ήδη ξυλληφθήσεσθαι. τον λυπήσαντα ούν σφάς, και δι' όνπερ πάντα εκινδύνευον, έβούλοντο πρότερον, ει δύναιντο, προτιμωρήσεσθαι, και ώσπερ είχον ώρμησαν είσω των πυλών, και περιέτυχον το Ιππάρχω παρα το Λεωκόριον καλούμενον, και ευθύς απερισκέπτως προσπεσόντες και ως αν μάλιστα δι' οργής ο μεν ερωτικής, ο δε υβρισμένος, έτυπτον, και αποκτείνουσιν αυτόν. και ο μεν τους δορυφόρους το αυτίκα διαφεύγει ο Αριστογείτων, ξυνδραμόντος του όχλου, και

ύστερον ληφθείς ου ραδίως διετέθη Αρμόδιος δε αυτού παρα58 χρήμα απόλλυται. άγγελθέντος δε Ιππία ες τον Κεραμεικόν,

ουκ επί το γενόμενον αλλ' επί τους πομπέας τους οπλίτας, πρότερον ή αίσθέσθαι αυτούς άποθεν όντας, ευθύς εχώρησεν, και αδήλως τη όψει πλασάμενος προς την ξυμφοράν εκέλευσεν

[ocr errors][ocr errors]
« ForrigeFortsett »