Sidebilder
PDF
ePub

GREEK.

Rev. N. Pocock, M.A.

DISTRIBUTION OF MARKS.

Marks. No Candidate will be allowed for Translation more than

700 For Composition in Prose or Verse, or in both

500 For Grammatical Questions ::

400

Total

600

I.

Greek Grammatical Questions.

1. Decline

θρίξ, γόνυ, πόλις, βασιλεύς, πολύς, έγώ. 2. Parse

έθηκαν, μεταστάς, είθ' ώφελες, μένοντε. 3. When do adjectives in os form their feminines in n, when in a ? What exceptions are there?

4. Give the rules for the augments in Greek verbs, with examples. 5. The comparatives and superlatives of

κακός, λαχυο, μέγας, αιδοίος.

6. Write out, in the form of a tree, all the tenses of the verbs ονομάζω and θνήσκω.

7. The construction of μετά and παρά, with the cases governed by them respectively. 8. Cases governed by

κυρεϊν, ακούειν, τυχεϊν, άπτεσθαι, with instances.

9. Give the derivations and meanings of the wordsαποθήκη, ενώπιον, πλεονεξία, υπόκρισις, αντικείμενοι,

επισυναχθείς. 10. Do proper names in Greek prefix an article ? Prove your answer by examples.

11. The different significations of the imperfect, aorist, and perfect tenses.

12. By what cases are time, cause, distance, place, likeness, represented in Greek ?

II. Passages for Translation into English

Xenophon, Anabasis.

τας ουν τοιαύτας αγνωμοσύνας νομίζων συνουσίαις μάλιστα αν παύεσθαι, ήκω και διδάσκειν σε βούλομαι ως συ ημίν ουκ ορθώς απιστείς. πρώτον μεν γάρ και μέγιστον οι θεών ημάς όρκοι κωλύουσι πολεμίους είναι αλλήλοις· όστις δε τούτων σύνοιδεν αυτώ παραμεληκώς, τούτον εγώ ούποτ' αν ευδαιμονίσαιμι. τον γάρ θεών πόλεμον ουκ οίδα ούταπό ποίου αν τάχους φεύγων τις αποφύγοι ούτ' εις ποίον αν σκότος αποδραίη ούθ' όπως αν είς έχυρόν χωρίον αποσταίη. πάντη γάρ πάντα τοις θεοίς ύποχα και πανταχή πάντων ίσον οι θεοί κρατούσι. περί μεν δή των θεών τε και των όρκων ούτω γιγνώσκω, παρ' οίς ήμείς την φιλίαν συνθέμενοι κατεθέμεθα» των δ' ανθρωπίνων σε εγώ εν τω παρόντι νομίζω μέγιστον είναι ημίν αγαθόν. συν μεν γάρ σοι πάσα μεν οδος εύπορος, πάς δε ποταμός διαβατός, των τε επιτηδείων ουκ απορία: άνευ δε σου πάσα μεν διά σκότους ή οδός: ουδέν γάρ αυτής επιστάμεθα πάς δε ποταμός δύσπορος, πάς δε όχλος φοβερός, φοβερώτατον δ' ερημία μεστή γαρ πολλής απορίας εστίν.

Xenophon, Anabasis. Ταύτα ακούσαντες οι αμφί Ξενοφώντα, επεί ήρίστησαν, συσκευασάμενοι επορεύοντο, βουλόμενοι ως τάχιστα συμμίξαι τοις άλλοις εις Κάλπης λιμένα. και πορευόμενοι εώρων τον στίβον των Αρκάδων και Αχαιών κατά την επί Κάλπης οδόν. επει δε αφίκοντο εις το αυτό, άσμενοί τε είδον αλλήλους και ησπάζοντο ώςπερ αδελφούς. και επυνθάνοντο οι Αρκαδες των περί Ξενοφώντα τί τα πυρά κατασβέσειαν· ημείς μέν γάρ έφασαν, ώόμεθα υμάς το μεν πρώτον, επειδή τα πυρά ουχ εωρώμεν, της νυκτός ήξειν επί τους πολεμίους και οι πολέμιοι δέ, ώς γε ημίν έδόκουν, τούτο δείσαντες απήλθον σχεδόν γάρ αμφί τούτον τον χρόνον απήεσαν. έπει δε ουκ αφίκεσθε, ο δε χρόνος εξήκεν, ώόμεθα υμάς πυθομένους τα παρ' ημίν φοβηθέντας οίχεσθαι αποδράντας επί θάλατταν και έδόκει ημίν μη απολιπέσθαι υμών. ούτως ούν και ημείς δεύρο επορεύθημεν.

Lucian.

'Ελπίδες, ώ Χάρων, και δείματα και άνοιαι και ηδοναι και φιλαργυρίαι και οργαι και μίση και τα τοιαύτα. τούτων δε η άνοια μεν κάτω ξυναναμέμικται αυτούς και ξυμπολιτεύεται γε νή Δία και το μίσος και η οργή και ζηλοτυπία και άμαθία και απορία και φιλαργυρία, ο φόβος δε και αι ελπίδες υπεράνω πετόμενοι και μεν εμπίπτων έκπλήττει, ενίοτε και υποπτήσσειν ποιεί, αι δ' ελπίδες υπέρ κεφαλής αιωρούμεναι, οπόταν μάλιστα οίηται τις επιλήψεσθαι, αυτών, αναπτάμεναι οίχονται κεχηνότας αυτούς απολιπούσαι, όπερ και τον Τάνταλον κάτω πάσχοντα οράς υπό του ύδατος. ήν δε ατενίσης, κατόψει και τας Μοίρας άνω επικλωθούσας εκάστω τον άτρακτον, αφ' ου ήρτησθαι ξυμβέβηκεν άπαντας εκ λεπτων νημάτων. οράς καθάπερ αράχνιά τινα καταβαίνοντα εφ' έκαστον από των ατράκτών και

Euripides, Hecuba.

[ocr errors]

μεσονύκτιος άλλύμαν,
ήμος εκ δείπνων ύπνος ήδύς επ' όσσοις
κίδναται, μολπάν δ' άπο και χοροποιών
θυσιάν καταπαύσας
πόσις εν θαλάμους έκειτο,
ξυστόν δ' επί πασσάλω,
ναύταν ουκέθ' ορών όμιλον
Τροίαν 'Ιλιάδ' έμβεβώτα.
εγώ δε πλόκαμον αναδέτοις
μίτραισιν έρρυθμιζόμαν
χρυσέων ενόπτρων
λεύσσουσατέρμονας είς αυγάς
επιδέμνιος ως πέσουμ' ες ευνάν.
ανά δε κέλαδος έμoλε πόλιν
κέλευσμα δ' ήν κατ' άστυ Τροίας τόδ' ώ
παϊδες Ελλάνων, πότε δή πότε ταν
'Ιλιάδα σκοπιάν πέρσαντες ήξετ' οίκους ;
λέχη δε φίλια μονόπεπλος
λιπούσα, Δωρίς ως κόρα,
σεμνάν προσίζουσ'
ουκ ήνυσ"Αρτεμιν ά τλάμων.

[ocr errors]

Sophocles, Æd. Col.

[ocr errors]

τέκνον, βαρείαν ηδονήν νικά τέ με,
λέγοντες· έστω δ' ουν όπως υμίν φίλον.
μόνον, ξέν', είπερ κείνος ώδ' ελεύσεται,
μηδείς κρατείτω της έμής ψυχής ποτέ.
άπαξ τα τοιαύτ', ουχί δις, χρήζω κλύειν,
ώ πρέσβυ. κομπεϊν δ' ουχί βούλομαι συ δε
σως ίσθ', εάν περ κάμε τις σώζη θεών

"Όστις τού πλέονος μέρους
χρήζει, του μετρίου παρείς,
ζώειν, σκαιοσύναν φυλάσσων
εν εμοί κατάδηλος έσται.
έπει πολλά μέν αι μακραι
αμέραι κατέθεντο δή
λύπας εγγυτέρω τα τέρπον-
τα δ' ουκ αν ίδοις, οπό-

τε γ' άν τις ες πλέον πέση
του θέλοντος, ουδ' έπι κόρος
ισοτέλεστος "Αϊδος,
ότε Μοίρ' ανυμέναιος,
άλυρος, άχορος, αναπέφηνε,
θάνατος, ές τελευτάν.
μη φύναι τόν άπαντα νι-
κα λόγον το δ', επήν φανή,
βήναι κείθεν όθεν

περ

ήκει, πολύ δεύτερον, ώς τάχιστα.

Homeri Ilias.

*Ως φάτο: τον δ' ο πατήρ όλοφύρατο δακρυχέοντα Νευσε δε οι λαόν σόον έμμεναι, ουδ' απολέσθαι. Αυτίκα δ' αιετον ήκε, τελειότατον πετεηνών,

Νεβρόν έχοντονύχεσαι, τέκος ελάφοιο ταχείας : Παρ δε Διός βωμώ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, "Ενθα πανομφαιο Ζηνί ρέζεσκον Αχαιοί.

Οι δ' ώς oύν είδον, ότ' άρ' έκ Διός ήλυθεν όρνις, Μάλλον επί Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δε χάρμης. "Ενθ' ούτις πρότερος Δαναών, πολλών περ εόντων,

, Εύξατο Τυδείδαο πάρος σχέμεν ωκέας ίππους, Τάφρου τεξελάσαι, και εναντίβιον μαχέσασθαι Αλλά πολύ πρώτος Τρώων έλεν άνδρα κορυστήν, Φραδμονίδην 'Αγέλαον ο μεν φύγαδ' έτρεπεν ίππους: Τώ δε μεταστρεφθέντι, μεταφρένω εν δόρυ πήξεν, "Ωμων μεσσηγύς, διά δε στήθεσφιν έλασσεν: "Ηριπε δ' εξ όχέων, αράβησε δε τεύχε' επ' αυτώ.

Homeri Ilias.

"Ως τών έθνεα πολλά νεών άπο και κλισιάων 'Ες πεδιον προχέoντo Σκαμάνδριον αυτάρ υπό χθών Σμερδαλέον κονάβιζε ποδών αυτών τε και ίππων. "Έσταν δ' εν λειμώνι Σκαμανδρίω ανθεμόεντι Μυρίοι, όσσα τε φύλλα και ανθεα γίγνεται ώρη.

'Hύτε μυιάων αδινάων έθνεα πολλά, Aίτε κατά σταθμών ποιμνήϊον ήλάσκουσιν, "Ωρη εν ειαρινή, ότε τε γλάγος άγγεα δεύει:

« ForrigeFortsett »