Sidebilder
PDF
ePub

20

[ocr errors]

είδετ', εγώ δ' άν έπειτα φυγων ύπο νηλεές ήμαρ
υμίν ξείνος έω και απόπροθι δώματα ναίων.
είμΟδυσεύς Λαερτιάδης, ος πάσι δόλoισιν
ανθρώποισι μέλω, και μευ κλέος ουρανόν ίκει.
ναιετάω δ' Ιθάκην ευδείελον" εν δ' όρος αυτή,
Νήριτον εινοσίφυλλον αριπρεπές: αμφί δε νήσοι
πολλαι ναιετάουσι μάλα σχεδόν αλλήλησιν,
Δουλίχιόν τε Σάμη τε και υλήεσσα Ζάκυνθος:
αυτή δε χθαμαλή πανυπερτάτη είν αλι κείται 25
προς ζόφον-αι δε τάνευθε πρός ήώ τ' ήέλιόν τε-
τρηχεϊ, άλλ' άγαθη κουροτρόφος ούτοι έγωγε
ης γαίης δύναμαι γλυκερώτερον άλλο ιδέσθαι.
ή μέν μ' αυτόθ' έρικε Καλυψώ, δια θεάων,
εν σπέσσι γλαφυρούσι, λιλαιομένη πόσιν είναι:
ως δ' αύτως Κίρκη κατερήτυεν εν μεγάροισιν
Αιαίη δολόεσσα, λιλαιομένη πόσιν είναι:
αλλ' εμόν ούποτε θυμόν ένα στήθεσσιν έπειθον.
ως ουδέν γλύκιον ής πατρίδος ουδε τoκήων
γίγνεται, είπερ και τις απόπροθι πίονα οίκον

35
γαίη εν αλλοδαπή ναίει απάνευθε τoκήων.
ει δ' άγε τοι και νόστον εμόν πολυκηδέ' ενίσπω,
όν μοι Ζευς εφέηκεν από Τροίηθεν ιόντι.

Ιλιόθεν με φέρων άνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν, Ίσμάρω ένθα δ' εγώ πόλιν έπραθον, ώλεσα δ' αυτούς.

40 εκ πόλιος δ' αλόγους και κτήματα πολλά λαβόντες δασσάμεθ', ως μή τις μοι ατεμβόμενος κίοι ίσης. ένθ' ήτοι μέν εγώ διερό ποδι φευγέμεν ημέας

30

ηνώγεα, τοι δε μέγα νήπιοι ουκ επίθοντο. 45 ένθα δε πολλον μεν μέθυ πίνετο, πολλά δε μήλα

έσφαζον παρά θινα και ειλίποδας έλικας βούς. τόφρα δ' άρ' οίχόμενοι Κίκονες Κικόνεσσι γεγώ

νευν, οί σφιν γείτονες ήσαν άμα πλέονες και αρείους

ήπειρον ναίοντες, επιστάμενοι μεν άφ' ίππων 50 ανδράσι μάρνασθαι και ότι χρη πεζών εόντα.

ήλθον έπειθ' όσα φύλλα και ανθεα γίγνεται όρη, θέριοι· τότε δή ρα κακή Διός αίσα παρέστη ημίν αινομόροισιν, ίν' άλγεα πολλά πάθοιμεν.

στησάμενοι δ' εμάχοντο μάχην παρά νηυσι θοησιν, 55 βάλλον δ' αλλήλους χαλκήρεσιν εγχείρησιν.

όφρα μεν ήως ήν και άέξετο ιερόν ήμαρ, τόφρα δ' αλεξόμενοι μένομεν πλέονάς περ εόντας: ήμος δ' 'Hέλιος μετενίσσετο βουλντόνδε,

και τότε δη Κίκονες κλίναν δαμάσαντες Αχαιούς. 6ο εξ δ' αφ' εκάστης νηος εύκνήμιδες εταίροι ώλoνθ' οι δ' άλλοι φύγομεν θάνατόν τε μόρον τε.

"Ένθεν δε προτέρω πλέομεν ακαχήμενοι ήτορ, άσμενοι εκ θανάτοιο, φίλους ολέσαντες εταίρους.

ουδ' άρα μου προτέρω νήες κίον αμφιέλισσαι, 65 πρίν τινα των δειλών έτάρων τρίς έκαστον αύσαι,

οι θάνoν εν πεδίω Κικόνων ύπο δηωθέντες. νηυσι δ' επώρσάνεμον Βορέην νεφεληγερέτα Ζεύς λαίλαπι θεσπεσίη, συν δε νεφέεσσι κάλυψεν

γαλαν ομού και πόντον ορώρει δ' ουρανόθεν νύξ. 7ο αι μεν έπειτ' εφέροντεπικάρσιαι, ιστία δέ σφιν

τριχθά τε και τετραχθα διέσχισεν ής ανέμοιο. και τα μεν ές νήας κάθεμεν, δείσαντες όλεθρον, αυτάς δ' έσσυμένως προερέσσαμεν ήπειρόνδε. ένθα δύω νύκτας δύο τ' ήματα συνεχές αιει κείμεθ', ομού καμάτω τε και άλγεσι θυμόν έδοντες. 75 αλλ' ότε δη τρίτον ήμαρ εύπλόκαμος τέλεσ' Ήώς, ιστούς στησάμενοι ανά θ' ιστία λεύκ' έρύσαντες ήμεθα· τας δ' άνεμός τε κυβερνήται τ' ιθυνον. και νύ κεν ασκηθης κόμην ές πατρίδα γαίαν, αλλά με κύμα ρόος τε περιγνάμπτοντα Μάλειαν 8ο και Βορέης απέωσε, παρέπλαγξεν δε Κυθήρων.

"Ένθεν δ' εννήμαρ φερόμην ολοούς ανέμοισιν πόντον επ' ιχθυόεντα: ατάρ δεκάτη επέβημεν γαίης Λωτοφάγων, ούτ' άνθινον είδαρ έδουσιν. ένθα δ' επ' ηπείρου βημεν και άφυσσάμεθ' ύδωρ, 85 αίψα δε δείπνον έλoντo θοής παρά νηυσιν εταίροι. αυταρ έπει σίτοιό τ' έπασσάμεθ' ηδέ ποτήτος, δη τότ' έγών ετάρους προΐειν πεύθεσθαι ιόντας, οίτινες ανέρες είεν επί χθονί σίτον έδοντες, άνδρε δύω κρίνας, τρίτατον κήρυχάμ' οπάσσας. 90 οι δ' αίψ' οίχόμενοι μίγεν ανδράσι Λωτοφάγοισιν· ουδ' άρα Λωτοφάγοι μήδονθ' ετέροισιν όλεθρον ημετέροις, αλλά σφι δόσαν λωτοίο πάσασθαι. των δ' όστις λωτοιο φάγοι μελιηδέα καρπόν, ουκέτ' απαγγείλαι πάλιν ήθελεν ουδε νέεσθαι, 95 αλλ' αυτού βούλοντο μετ' ανδράσι Λωτοφάγοισιν λωτον ερεπτόμενοι μενέμεν νόστου τε λαθέσθαι. τους μεν έγών επί νήας άγον κλαίοντας ανάγκη,

νηυσι δ' ενι γλαφυρήσιν υπό ζυγά δήσα έρύσσας. 100 αυτάρ τους άλλους κελόμην έρίηρας εταίρους

σπερχομένους νηών επιβαινέμεν ωκειάων,
μή πώς τις λωτοιο φαγών νόστoιο λάθηται.
οι δ' αίψ' είσβαινον και επί κληΐσι καθιζον,

εξής δ' έζόμενοι πολιήν άλα τύπτον ερετμούς. 105 "Ένθεν δε προτέρω πλέομεν ακαχήμενοι ήτορ.

Κυκλώπων δ' ες γαίαν υπερφιάλων αθεμίστων εκόμεθ', οί ρα θεοίσι πεποιθότες αθανάτοισιν ούτε φυτεύουσιν χερσίν φυτών ούτ' αρόωσιν,

αλλά τάγάσπαρτα και ανήρoτα πάντα φύονται, 110 πυροι και κριθαι ήδ' άμπελοι, αύτε φέρουσιν

οίνον εριστάφυλον, και σφιν Διός όμβρος αέξει. τοίσιν δ' ούταγοραι βουληφόροι ούτε θέμιστες, αλλ' οίς υψηλών ορέων ναίoυσι κάρηνα

εν σπέσσι γλαφυρούσι, θεμιστεύει δε έκαστος 115 παίδων ήδ' αλόχων, ουδ' αλλήλων αλέγουσιν.

Νήσος έπειτα λάχεια παρέκ λιμένος τετάνυσται, γαίης Κυκλώπων ούτε σχεδόν ούτ' αποτηλού, υλήεσσ'· εν δ' αίγες άπειρέσιαι γεγάασιν

άγριαι· ου μεν γαρ πάτος ανθρώπων απερύκει, 120 ουδέ μιν εισoιχνεύσι κυνηγέται, ούτε καθ' ύλην

άλγεα πάσχουσιν κορυφας ορέων εφέποντες.
ούτ' άρα ποίμνησιν καταΐσχεται ούτ' αρότοισιν,
αλλ' ήν άσπαρτος και ανήρoτος ήματα πάντα

ανδρών χηρεύει, βόσκει δέ τε μηκάδας αίγας. 125 ου γαρ Κυκλώπεσσι νέες πάρα μιλτοπάρηοι,

ουδ' άνδρες νηών ένι τέκτονες, οι κε κάμoιεν

νηας έυσσέλμους, αί κεν τελέoιεν έκαστα
άστε επ' ανθρώπων εκνεύμεναι, οιά τε πολλά
άνδρες επ' αλλήλους νηυσίν περόωσι θάλασσαν
οι κέ σφιν και νήσον εκτιμένην εκάμαντο.

130 ου μεν γάρ τι κακή γε, φέρoι δε κεν ώρια πάντα εν μέν γαρ λειμώνες αλός πολιοίο παρ' όχθας υδρηλοι μαλακοί μάλα κ' άφθιτοι άμπελοι είεν. έν δ' άροσις λείης μάλα κεν βαθύ λήϊον αιει είς ώρας άμώεν, επεί μάλα πιαρ ύπ' ουδας.

135 έν δε λιμήν εύορμος, ίν' ου χρεώ πείσματός έστιν, ούτ' ευνάς βαλέειν ούτε πρυμνήσι' ανάψαι, αλλ' επικέλσαντας μείναι χρόνον, εισόκε ναυτέων θυμός εποτρύνη και επιπνεύσωσιν αηται. αυτάρ επί κρατός λιμένος ρέει αγλαόν ύδωρ, 140 κρήνη υπό σπείους» περί δ' αίγειροι πεφύασιν. ένθα κατεπλέομεν, και τις θεός ηγεμόνευεν νύκτα δι' ορφναίην, ουδε προϋφαίνετ' ιδέσθαι αήρ γάρ παρά νηυσι βαθείήν, ουδε σελήνη ουρανόθεν προϋφαινε, κατείχετο δε νεφέεσσιν. 145 ένθ' ούτις την νήσον εσέδρακεν οφθαλμοίσιν ούτ' ούν κύματα μακρά κυλινδόμενα προτί χέρσον εισίδομεν, πριν νήας έυσσέλμους επικέλσαι. κελσάσησι δε νηυσι καθείλομεν ίστία πάντα, εκ δε και αυτοί βημεν επί ρηγμίνι θαλάσσης: 150 ένθα δ' αποβρίξαντες εμείναμεν Ηώ διαν.

"Ημος δ' ήριγένεια φάνη ροδοδάκτυλος Ηώς, νησον θαυμάζοντες έδινεόμεσθα κατ' αυτήν. ώρσαν δε Νύμφαι, κούραι Διός αιγιόχοιο,

« ForrigeFortsett »